22 MESS


SELEKTORI O IZBORU

Glavni selektor: Laslo Gerold

Igra s maskom – stoji u podnaslovu predstave ”’Neko je ubio pjesmu”’, koja se bavi “istraživanjem funkcije i mogućnosti maske i pokreta”, a ona istovremeno uključuje i muziku kao bitno dramaturško sredstvo.
Predstava – istraživanje, u smislu pronalaženja adekvatnih rješenja i u smislu da se sve odvija pred očima gledalaca – ima svoju dosljednu dramaturšku liniju radnje i ritmički razvoj scenskih dogadjanja, poetičnu notu, iskustvo ljudske istine i visok stepen artizma.

Republički selektor:

Gotovo autohtona pojava u našoj (bosanskohsrcegovackoj i jugoslavenskoj) pozorišnoj umetnosti, Teatar ”Maska i pokret’ , kako to sam naslov potvrđuje, bavi se istraživanjem funkcije i mogućnostima maske i pokreta, kao scenskih izražajnih sredstava.
Čije se dejstvo ne bi smelo posmatrati odvojeno. Naime, maska i pokret, odnosno uslovno nazvana koreografija pokreta, kod njih nisu ni u kom slučaju ”ukrasni’, “dodatni”, samo likovni i vizuelni elementi, već imaju takvu pozorisnu vrednost koja se može porediti i ravnomerno meriti sa scenskom radnjom koja je u biti pozorisnog čina. Upravo to Teatar “Maska i pokret” nastoji dokazati – da sve proističe iz radnje obavljene na sceni, pred gledaocima (i sukob, i fatalan akt, i krivica, i kazna, i ironična poruka). Svaki čin koji oni predočavaju u predstavi “NEKO JE UBIO PJESMU” nastaje i završava se na sceni, pred posmatračima, koji po svojoj skrivenoj okrutnosti, gotovo ritualnoj brutalnosti i istovremeno čistoti i nežnosti (ne patetičnosti), prelazi u znak-simbol ili sistem znakova- simbola.
Cilj stvaranja ovih znakova-simbola jeste da sistematski i direktno, bez previše priče, prepričavanja i slično, izazove izuzetno snažna osećanja kod gledaoca, koja se većinom rađaju spontano, istog momenta kad se na sceni pojavi i nešto učini odredjeni lik, što se delom ne može racionalno pojmiti.
Funkcija maske u ovoj predstavi koja uz pomoć likova koji se pojavljuju na sceni, dobijajući u konkretnim situacijama vrlo jasno i precizno ođređene osobine (od iskonskog zla, preko groteskne zajedljivosti, prividne liričnosti, imbecilnosti do preodredjene grešnosti i otupelosti), višestruka je i ne može se pročitati i shvatiti samo kao tipsko određenje ličnosti (lika), već upravo suprotno – kao razrada karaktera do njegovog konačnog ogoljenja i postupka, koji na gledaoce deluje obično kao Šok. Maska, isto tako, pod intenzivnim osvetljenjem i u kombinaciji sa vrlo preciznom, ne baletskorn već “dramskom koreografijom pokreta” menja svoj izraz čime se postiže jasnoća u motivaciji za odredjenim postupkom, što često može promaknuti ”živom glumcu” kojeg improvizacija može odvući u pogrešno predstavljanje postupka lika.
Ova predstava je u pravom smislu istraživanje, doduše odredjenih pozorišnih istražajnih sredstava, što ne ograničava njenu vrednost, “neobičnost”, svežinu i studioznost – elementi koji zadovoljavaju kriterije ne samo ovog festivala, već uopšte “novih pokreta” i drugačijeg, modernijeg promišljanja pozorišne umetnosti.

22 MESS


SELEKTORI O IZBORU

Glavni selektor: Laslo Gerold

Igra s maskom – stoji u podnaslovu predstave ”’Neko je ubio pjesmu”’, koja se bavi “istraživanjem funkcije i mogućnosti maske i pokreta”, a ona istovremeno uključuje i muziku kao bitno dramaturško sredstvo.
Predstava – istraživanje, u smislu pronalaženja adekvatnih rješenja i u smislu da se sve odvija pred očima gledalaca – ima svoju dosljednu dramaturšku liniju radnje i ritmički razvoj scenskih dogadjanja, poetičnu notu, iskustvo ljudske istine i visok stepen artizma.

Republički selektor:

Gotovo autohtona pojava u našoj (bosanskohsrcegovackoj i jugoslavenskoj) pozorišnoj umetnosti, Teatar ”Maska i pokret’ , kako to sam naslov potvrđuje, bavi se istraživanjem funkcije i mogućnostima maske i pokreta, kao scenskih izražajnih sredstava.
Čije se dejstvo ne bi smelo posmatrati odvojeno. Naime, maska i pokret, odnosno uslovno nazvana koreografija pokreta, kod njih nisu ni u kom slučaju ”ukrasni’, “dodatni”, samo likovni i vizuelni elementi, već imaju takvu pozorisnu vrednost koja se može porediti i ravnomerno meriti sa scenskom radnjom koja je u biti pozorisnog čina. Upravo to Teatar “Maska i pokret” nastoji dokazati – da sve proističe iz radnje obavljene na sceni, pred gledaocima (i sukob, i fatalan akt, i krivica, i kazna, i ironična poruka). Svaki čin koji oni predočavaju u predstavi “NEKO JE UBIO PJESMU” nastaje i svršava na sceni, pred posmatračima, koji po svojoj skrivenoj okrutnosti, gotovo ritualnoj brutalnosti i istovremeno čistoti i nežnosti (ne patetičnosti ), prelazi u znak-simbol ili sistem znakova- simbola.
Cilj stvaranja ovih znakova-simbola jeste da sistematski i direktno, bez previše priče, prepričavanja i slično, izazove izuzetno snažna osećanja kod gledaoca, koja se većinom rađaju spontano, istog momenta kad se na sceni pojavi i nešto učini odredjeni lik, što se delom ne može racionalno pojmiti.
Funkcija maske u ovoj predstavi koja uz pomoć likova koji se pojavljuju na sceni, dobijajući u konkretnim situacijama vrlo jasno i precizno ođređene osobine (od iskonskog zla, preko groteskne zajedljivosti, prividne liričnosti, imbecilnosti do preodredjene grešnosti i otupelosti), višestruka je i ne može se pročitati i shvatiti samo kao tipsko određenje ličnosti (lika), već upravo suprotno – kao razrada karaktera do njegovog konačnog ogoljenja i postupka, koji na gledaoce deluje obično kao Šok. Maska, isto tako, pod intenzivnim osvetljenjem i u kombinaciji sa vrlo preciznom, ne baletskorn već “dramskom koreografijom pokreta” menja svoj izraz čime se postiže jasnoća u motivaciji za odredjenim postupkom, što često može promaknuti ”živom glumcu” kojeg improvizacija može odvući u pogrešno predstavljanje postupka lika.
Ova predstava je u pravom smislu istraživanje, doduše odredjenih pozorišnih istražajnih sredstava, što ne ograničava njenu vrednost, “neobičnost”, svežinu i studioznost – elementi koji zadovoljavaju kriterije ne samo ovog festivala, već uopšte “novih pokreta” i drugačijeg, modernijeg promišljanja pozorišne umetnosti.